24 aug 2012

Vanmorgen rond 07.45 uur wordt er weer netjes op de deur geklopt door de roomservice. Het bekende blad met  thee, koffie en de krant staat weer voor de deur. Deelnemen aan een hotel programma heeft toch voordelen. Ik doe de gordijnen open en zie dan een paar luchtballonnen voor het hotel hangen. Blijft mooi om te zien. Als het goed is gaan we over een week of 5 ook met hen mee. Ik heb een groupon voor 2 personen voor een ballonvaart.



Ik neem een bakkie en haal dan beneden bij Morsel's bagels en een croissant. Als alles op is willen Merel en Carlijn gelijk naar het zwembad. Ethel en ik zijn nog niet zo ver. Vanuit onze kamer zien we de dametjes het water induiken. Een half uurtje later zijn we ook zo ver en duiken we ook het zwembad in. Het is weer heerlijk weer en al rond de 28 graden, ondanks het vroege tijdstip. We laten ons lekker ronddobberen in de Lazy River, er is haast niemand te vinden hier dus dat is lekker.

Rond 11 uur gaan we er allemaal uit want Merel en Ethel moeten rond 12.00 uur op het vliegveld zijn voor hun vlucht van 14.06 uur naar Washington. Na een laatste douche en de laatste spullen in de koffer gaan we dan helaas richting het vliegveld. De 2 koffers en de handbagage gaat met gemak in de kofferbak van onze GMC.

Na een ritje van een half uur staan we voor het eerst in 15 jaar Orlando voor de vertrekhal geparkeerd met de auto i.p.v in de garage. We nemen afscheid van Ethel en Merel. We kunnen wel met ze meelopen de hal in maar na afgeven van de koffers zie je ze ook niet meer. Carlijn en ik rijden weer terug naar het Omni. Aangezien wij pas om 18.47 vliegen vraag ik Carlijn wat ze wil doen. Volmondig zwemmen. Dus natte bikini weer aan en weg was ze. Ik loop haar achterna maar eenmaal beneden zie ik haar al niet meer. Uiteindelijk tref ik haar op een band in de Lazy River aan. Dit gaan we allemaal missen.

Gelukkig heb ik al 3 gratis overnachtingen bij het Omni dus volgend jaar zullen we hier ook wel weer een paar dagen verblijven. Als het 14.00 uur is gaan wij er weer uit en gaan ook douchen. Als alles is ingepakt en ik nog een keer de kamer ben doorgelopen gaan we rond 15.00 uur uitchecken. Dat is zo gebeurd en dus iets aan de vroege kant om naar het vliegveld te rijden. We stellen voor om nog een laatste ijsje bij de DQ te halen. Aangezien de I-Drive in de richting is van het vliegveld rijden we daar heen. Onderweg geeft Carlijn aan dat ze ook een milkshake neemt. Dus als we er zijn bestel ik 2 milkshake strawberry met dubbel strawberry. We drinken de shake op en rijden dan rustig naar het vliegveld. We rijden via Sand Lake Road naar de 528. Haha, dat is 1x tol minder.  Onderweg krijgen we ook bericht van Ethel en Merel dat ze weer veilig op de grond staan in Washington.

We rijden bij Car Return de garage in en leveren onze Amerikaanse car in. Helaas, die gaan we missen. We kijken of we alles hebben, vragen het bekende bonnetje en lopen dan richting de hal. Bij de oversteek tussen de garage en de hal is een verkeerslicht geplaatst. Behalve het groene of rode licht hoor je ook een vriendelijke stem die verteld wanneer je wel of niet mag oversteken. Weer zo'n overdreven verkeerslicht.

We lopen een hele lange rij voorbij en lopen de Premier rij in. We zijn gelijk aan de beurt. De koffers zijn nog geen 20 kg per stuk. Er worden priority stickers opgeplakt en weg zijn ze. Die zien we morgen pas weer in Amsterdam. Na nog een stop bij de toiletten gaan we naar de security. Lange wachtrijen maar dat zijn we el gewent op Orlando. Als we aan de beurt zijn alle laptop en ipad's op de band, tassen erbij, schoenen uit en dan zelf door de bodyscan.  Er gaat geen pieper af dus we kunnen door. We gaan naar het foodcourt en nemen nog een "lichte" hap. Carlijn orange chicken met witte rijst en ik een hamburger met patat. Rond 18.00 uur gaan we naar de gate en zien we ons vliegtuig binnenkomen uit Denver. Na een minuut of 25 is het vliegtuig schoon en kunnen we aan boord. We hebben prima plekken, voorin in het vliegtuig. Met een kleine vertraging vertrekken we vanaf Orlando, ook op weg naar Washington. Als alles goed gaat hebben we een uur voor de overstap op Washington naar Frankfurt. Gelukkig lopen we iets van de verloren tijd in en staan we met nog een uur overstaptijd aan de gate in Washington in de D pier

Voor de vlucht naar Frankfurt moeten we in de C pier zijn. Vanaf de D pier dus 1 lange gang door. Als we bij de gate aankomen beginnen ze gelijk met boarden. Met onze premier status (haha) in groep 3 naar binnen en dus nog in een nagenoeg leeg vliegtuig. Genoeg ruimte voor de handbagage. Ook hier weer perfecte plekken in de eco plus, alhoewel een 3-3-3 opstelling niet mijn voorkeur heeft. Er zit dus altijd iemand naast je en als die slaapt toch altijd een belemmering om iets anders te doen dan op je stoel te zitten.  Maar goed, verder geen klagen. Vliegtijd bedraagt vandaag 7 uur en 3 minuten.
Netjes op tijd vertrekken we en met tussenpozen slaap ik wat. Carlijn die slaapt wat langer maar ook niet veel. Na een hele rustige vlucht en dito landing op Frankfurt worden we "geparkeerd" op een platform en wordt er een trap tegen het vliegtuig gereden. Trap haalt echter niet de hoogte van de deur en er ontstaat een afstap van ongeveer 50 cm. Sommige ouderen hebben hier toch wel wat moeite mee. Vervolgens in de bus en die brengt ons na een rit van ongeveer 12 minuten bij de terminal. We moeten hier langs de douane en vervolgens weer langs de security. Het gaat allemaal niet snel en we hadden maar een uur de tijd. Als we de security gepasseerd zijn gaan we direct op weg naar gate A 25. Als we daar aankomen horen we nog net de laatste oproep voor de Amsterdam passagiers en kunnen we met de laatste bus mee. Gelukkig zitten er nog meer mensen in de bus te wachten en zijn we niet de laatste. Ook nu weer een rit van een minuut of 10 over het vliegveld voordat we bij "ons" vliegtuig zijn. Als we instappen vraag in een stewardess of ze wil regelen dat Carlijn en ik bij elkaar zitten. Ze hadden ons stoel 18A en 23F toebedeeld. Deze aardige stewardess geeft aan dat ze niet bij de deur weg mag maar dat ik het anders zelf kan en mag regelen. Een oudere vrouw wil wel ruilen en zo zitten we toch weer bij elkaar. Na een vlucht van nog geen 3 kwartier landen we op de Polderbaan en dus nog even rijden naar de B pier. Als we daar dan ook tot stilstand zijn gekomen begint de wandeling naar de bagageband. Dat is dan wel weer even iets anders, lopen vanaf de B pier. Maar na een lange wandeling staan we bij de bagageband.  En zoals altijd staan we weer lang te wachten totdat de bagage eindelijk op de band ligt. Gelukkig komen onze oranje koffers vrij snel achter elkaar aan en kunnen we naar buiten. Geen douane medewerker die ons aanspreekt. Hij of zij hadden trouwens deze keer mogen kijken want in onze koffers zaten niet zoveel nieuwe goederen, die waren een paar uur eerder als langs gekomen (whaaaa) Buiten staat onze chauffeur op ons te wachten die ons naar huis brengt.

Zo is er weer een eind gekomen aan ruim 2 weken Orlando. Het is weer heerlijk geweest. Bedankt voor de reactie's. Op naar de volgende vakantie.

23 aug 2012

Ook vanmorgen weer heel vroeg wakker.Geen idee waarom ik niet in het ritme kan komen. Om 07.02 uur al een email van Dee van het management company dat ze het heel vervelend vond dat de wasmachine defect was en ze zou iemand direct sturen. Net op het moment dat we aan het eten waren werd er aangebeld en stond er iemand aan de deur die voor de wasmachine kwam. Achteraf bleek dat dit ook een huiseigenaar van een paar villa's verderop was die met zijn technische oog naar de wasmachine kwam kijken. Net zoals wij gisteravond al gedaan hadden heeft hij alle programma's doorlopen en kwam tot een verbijsterende conclusie: Wasmachine doet alles behalve draaien. Dat hadden wij hem ook wel kunnen vertellen. Hij zou het doorbellen aan Dee en die zou het dan verder moeten regelen. De was konden we gewoon voor de wasmachine gooien.

Nadat we klaar waren met het ontbijt zijn we verder gegaan met de koffers en het opruimen van de villa. Alle koffers kunnen makkelijk dicht en wonder boven wonder weegt mijn koffer het meest, 20,68 kg. Daar zit dan wel alle zware "dingen" in. Net als we de koffers in de auto aan het zetten zijn komt er iemand voor de wasmachine. Die tilt de wasmachine op en ziet direct wat er kapot is. Hij haalt het nieuwe onderdeel uit zijn auto, zet hem in de wasmachine en draaien. We doen er een was in en dan trekken we echt de deur achter ons dicht. De 2,5 week zijn voorbij gevlogen.

We rijden voor 1 nacht naar het Omni at Championsgate. Via Priceline hier een nacht geboekt voor $68. Als we aankomen hebben we een dubbele upgrade van de kamer gekregen omdat we in het hoogste niveau zitten van het hotel programma. Dat is een mini suite maar die is nog niet klaar. Omdat we eigenlijk gelijk naar onze kamer willen vraag ik naar een beschikbare kamer met 2 double beds met poolvieuw. Deze kamer is wel direct beschikbaar. Kamer 42 op de 10e etage (1042)

We halen de koffers uit de auto en gaan direct naar de kamer. Mooie kamer met (volgens ons) nieuwe vloerbedekking en bedlinnen. We kleden ons om, halen een bakkie Starbucks bij Broadway Deli en gaan dan lekker aan het zwembad liggen.
Er zijn ligbedden genoeg, ik denk dat 90% leeg is. Het is ook erg rustig ondanks een grote conferentie die vanmiddag afgelopen is. Later op de middag komen de conferentie mensen nog el even het zwembad in maar die zijn uiteindelijk om 16.00 uur allemaal vertrokken. We gaan ook diverse malen de Lazy River door, heerlijk op een band.

 De watertemperatuur van de lazy river is aangenaam te noemen. Opvallend ten opzichte van de afgelopen dagen is dat het nog steeds niet geregend heeft en dat er nog geen donkere wolken boven ons hangen. Tegen het eind van de middag gaan we naar boven en kleden ons om. Ethel en ik lopen nog even naar de villa's om te kijken hoe die er uitzien. Daar zitten we over 32 dagen. We kunnen helaas niet naar binnen dus er valt weinig te zien.

Als we weer terug op de kamer zijn hebben alle dames trek en rijden we naar Chili's hier op het terrein. We kunnen gelijk aan tafel. Bij de drankjes bestellen we chips en salsa en uien ringen. Alleen daar kan je je maaltijd al mee doen en moet je uitkijken dat je al niet genoeg hebt. Als dan uiteindelijk de hoofdgerechten op tafel staan  hebben Ethel en Carlijn na een paar happen al geen trek meer. Merel heeft gemarineerde kip maar die is zo vreselijk heet van de kruiden dat zij het ook laat staan.

Ik eet mijn classic nacho's op maar ook dat gaat niet van harte. Als we afgerekend hebben en weer terug zijn op de kamer willen Merel en Carlijn nog een duik nemen in het zwembad. Met z'n allen hebben we nog een paar rondjes op de Lazy River gedaan en hebben we in de jacuzzi gezeten. Rond 21.45 uur houden we het voor gezien en gaan we naar boven. Uiteindelijk gaat om 22.30 uur het licht uit.

Morgen is het weer een reisdag. We hebben ingecheckt en voor Ethel en Merel hebben we boardingkaarten. Bij Carlijn en mijzelf ging dat wederom niet en moeten we dat op het vliegveld regelen. Zaterdag zijn we allemaal weer thuis. 

22 aug 2012

Ja, wat zal ik van vandaag zeggen. Weinig gedaan en lekker bij het zwembad gezeten.

Om 06.19 uur al weer wakker en toen ik de kamer inliep zat Carlijn daar ook al. Die was ook al een tijdje wakker. Om 08.00 uur hebben we Ethel en Merel wakker gemaakt omdat we vandaag weer bij de vreetschuur zouden gaan eten. Merel en Carlijn wilden allebei nog een keer bij Golden Coral eten. Aangezien het einde van deze vakantie in zich komt besloten om dat dan nog maar een keertje te doen. Met een kortingsbon in de hand betaalden we $7.29 p.p. Na 3x van tafel geruild te hebben i.v.m. de airco zaten we goed. Er is weer van alles op de borden verschenen, brood, omelet, aardbeien, perzik  maar ook koekjes, chips met kaassaus,  en een paar patatjes (voor de smaak)

Nadat we klaar waren zijn we naar de villa gereden en het zwembad ingedoken. Voor de middag werd wederom regent voorspelt.  Maar in de ochtend was het heerlijk en de zon deed weer behoorlijk zijn best. Maar zoals de afgelopen dag kwamen tegen de middag de donkere wolken tevoorschijn en niet veel later ook de regen. Maar die viel in 5 minuten en dan was het weer droog.

Rond 15.00 uur hebben we eerst een broodje bij de subway gehaald voordat we nog wat laatste inkopen hebben gedaan. Ethel is in 1 winkel een klein uurtje bezig geweest (geheimzinnig allemaal)  en ik ben met de meiden door de rest van het winkelcentrum gelopen en geëindigd bij de Starbucks.

Toen iedereen klaar was weer naar huis en begonnen met het inpakken van de koffers. Alles kan er makkelijk in.

Als Ethel dan rond 20.00 uur de handdoeken uit de wasmachine haalt blijkt dat deze kletsnat zijn en wat we ook proberen, de trommel komt niet meer in beweging. We hebben de handdoeken met de hand uit staan wringen en toen in de droger gedaan, kijken of ze daar enigszins droog uitkomen. Gelijk een email gestuurd naar management company.

Een dag waar we eigenlijk niets gedaan hebben. Morgen gaan we naar het Omni en ik vermoed dat het daar ook alleen maar zwembad zal worden.

21 aug 2012

Vanmorgen al weer vroeg eruit. Het was in het zwembad goed te zien dat het gisteravond laat weer vreselijk heeft geregend. Het zwembad is bijna tot aan de rand toe gevuld. Wel is de blauwe lucht weer te zien en is de temperatuur weer heerlijk.

We dekken de tafel en er staat weer van alles op, toast, bagels, wafels en donuts. Voor iedereen wat. Dan is het tijd om naar oma Kers te bellen, die hebben de meiden al een tijdje niet gesproken. Oma is thuis en ze kletsen lekker met elkaar. Gelukkig hebben we een prepaid telefoon card en kunnen ze naar hartenlust bellen. Als iedereen aangekleed is en helemaal klaar rijden we rond 10:30 uur naar Animal Kingdom. Carlijn wil nog graag een keer in Expedition Everest. 

 Binnen 5 minuten stonden we op het parkeer terrein van Animal Kingdom en laten we ons door het trammetje naar de hoofdingang brengen. Iedereen kan weer zo naar binnen behalve Carlijn. Ook hier weer problemen met de vingerafdruk. Maar nadat zij haar duim heeft geplaatst kan ze ook naar binnen en lopen we gelijk door naar Expedition Everest. De wachttijd bedraagt slecht 25 minuten en in deze 25 minuten krijg je genoeg te zien over de Yeti. Dan zijn we aan de beurt en het blijft een hele leuke rit.

                           Hier is de volledige rit van de Expedition Everest
                           Afkomstig van You Tube

                                      
Als we deze rit overleefd hebben zoeken we Merel weer op. Die was ergens op een bankje naar ons gaan zitten kijken.

Hierna nog even naar It's tough to be a bug. Een leuke 3D film achtig iets die Merel nog een keer wilde zien. Ook hier konden we zo doorlopen.  We krijgen allemaal een hele leuke 3D bril. Met een paar onverwachte momenten tijdens de voorstelling krijgt men toch heel de zaal aan het lachen, behalve dan de hele kleine kids onder ons want je ziet toch een paar moeders met kinderen de zaal verlaten.

Als we ook hier klaar zijn lopen we naar de uitgang, kopen voor Carlijn nog een String Thing ( nee geen ondergoed maar speelgoed) Zo'n apparaat met een draaiende gekleurde draad waarbij de draad alle vormen kan aannemen. Dan lopen we het park uit ( wat een hitte) naar het trammetje en stappen in de auto. Ondanks dat het heel warm aanvoelt geeft de auto ´slechts´ 30 graden aan, het zal wel. De airco doet gelukkig zijn best.

Inmiddels is het al 13.00 uur en rijden we naar Panera Bread aan Vineland. We eten allemaal een lekker broodje of een soep in een brood. Het blijft toch een favoriet restaurant voor tussen de middag ondanks dat we er deze vakantie maar 2x geweest zijn. We facetimen nog even met opa en oma Nol. Gelukkig gaat het daar nog steeds de goede kant op. Komt natuurlijk ook door de dagelijkse aanwezigheid van broeder Jan ( hahaha ) Als we naar buiten lopen zien we de bekende tekst GOD LOVE in de lucht.

Omdat er toch nog wel wat regen is voorspelt voor de middag gaan we naar huis en duiken het zwembad in. De temperatuur is heerlijk, 34 graden en een heerlijke zon. Maar zoals zo vaak de laatste dagen begint het uit het niets te waaien, bewolking en valt er een bui van enkele minuten. Na deze minuten schijnt de zon weer een put in de grond. Het weer van afgelopen dagen is een voorloper van een mogelijke orkaan in wording. Maar die is hier pas op zijn vroegst a.s zondag en dan zijn we (helaas) al weer thuis.

Rond 15.00 uur rijdt Ethel met de meiden naar J.T Nails en Spa voor een manicure-pedicure behandeling. Dat is teveel van mij gevraagd en ik blijf lekker thuis. Tik vast wat letters van dit blog weg zodat ik vanavond niet zoveel hoef te doen. Om 16.00 uur zijn ze weer terug, allemaal met een ander kleurtje teennagel.

Rond 17.00 uur rijden we weer naar de Florida Mall, die is vanavond wel open. We moeten een broek van Merel terug brengen bij Delia's. Als we later de bon bekijken blijkt dat ze het gehele bedrag heeft terug gekregen i.p.v. de betaalde 50%. Dan lopen we nog even naar een slippers winkel omdat Ethel leuke slippers voor mij heeft gezien. En zoals zo vaak, ik vind er niets aan. Dus ook hier zijn we snel klaar en lopen naar het foodcourt. We halen allemaal iets anders, Carlijn Orange Chicken, Merel heeft iets Japans gehaald, Ethel een pizza(punt) en ik een broodje van de Subway. Het is heerlijk rustig op het foodcourt en er is plaats genoeg. Als we klaar zijn lopen we naar United World Soccer omdat we op zoek zijn naar een paar voetbalschoenen voor Carlijn. We gaan meestal voor een paar van het merk Nike omdat die haar het best zitten. Maar er is geen verkoper te vinden die echt zijn best wil doen. Degene die een paar modellen voor Carlijn heeft gehaald geeft aan dat hij weggaat omdat hij pauze heeft. Goed idee, dan doen wij dat ook. Ik weet niet of dat hier normaal is maar het komt heel vreemd over. Terwijl je iemand helpt zeggen dat je er vandoor gaat omdat je pauze hebt. Maar niet getreurd want onze volgende stop is de Dairy Queen op het foodcourt. Ik zal nu geen foto van de aardbeien shake hier plaatsen, sommigen zijn snel jaloers terwijl ze tijdens hun vakantie er zowat dagelijks te vinden zijn. (hahahahahahahahaha)   maar de shake was wel lekker al heb ik ze beter gehad.  Carlijn wilde nu een klein ijsje en dat is aardig gelukt.

Maar omdat we nog steeds geen voetbalschoenen hadden zijn we de straat overgestoken en even bij Sports

 Authority naar binnen gelopen. Ook hier was de keus groot en voldoende op voorraad en niet onbelangrijk iemand die je graag wilde helpen. Carlijn was op zoek naar een paar fel gekleurde groen, geel of paars gekleurde voetbalschoenen. Uiteindelijk heeft ze een paar wit met fel groen gekleurde kicks gevonden. Ik geeft ze 1 wedstrijd voordat het witte eraf is.

We rijden terug naar huis en doen nog even wat boodschappen en halen migraine pillen bij de Walgreens.

Morgen staat er niets op het programma, begin maken met de koffers inpakken en misschien nog een laatste inkopen doen.

20 aug 2012

Vanmorgen om 7.00 uur de wekker gezet maar zoals altijd eigenlijk niet nodig. Ik ben er al om 06.30 uur uit en lees de krant en de email. Ethel is er om 07.00 uur uit en dan maak ik ook Merel en Carlijn wakker. We bekijken de vooruitzichten op tv en dan besluiten we om vandaag toch naar Clearwater Beach te rijden om een tocht te maken met de Little Toot. Hopelijk zien we de dolfijnen achter de boot springen.  Omstreeks 07.30 uur rij ik naar de Winn Dixie voor melk, jus d orange en wat donuts. Deze donuts kunnen niet tippen aan de donuts van Dunkin Donuts. Bij het afrekenen druk ik nog even op $100 cash back, altijd lekker om contant geld op zak te hebben. Als ik thuis kom is de tafel al gedekt en kunnen we gelijk aan tafel. Als we klaar zijn gaat iedereen nog even snel douchen en om 08.50 uur !!!! rijden we weg.  Het is niet druk onderweg en de cruise controle blijft op 70 mph staan, tot aan Tampa. Rond 10.30 uur staan we op het parkeerterrein bij de Little Toot. Ik koop 4 kaarten en een dagpas voor het parkeren. We worden om 10.55 uur verwacht om aan boord te gaan. We lopen nog wat rond in de omgeving en smeren ons in. Dat is wel nodig met deze temperaturen en de wind op de boot. 

Precies op tijd varen we uit op zoek naar dolfijnen. Hierbij komen we langs de mooiste huizen. Voor de liefhebbers, Hulkster heeft zijn huis afgelopen maand verkocht voor 6.7 miljoen dollar. Klein detail is dat hij het destijds voor rond de 25 miljoen dollar had gekocht. Maar hoe de captain ook zijn best doet, we zien vandaag geen dolfijnen. Ook andere boten waar men contact mee heeft hebben geen dolfijnen gezien.

Na anderhalf uur varen waren we terug in de haven van Clearwater Beach. Omdat we geen dolfijnen hebben gezien mogen we nog een keer meevaren. Dat kan binnen een jaar vanaf  morgen. Dat doen we dan wel in de volgende Orlando vakantie eind september. Als we net van de boot afstappen en we ergens wat willen gaan drinken valt uit het niets weer een kleine regenbui naar beneden. We zitten toch binnen dus geen probleem. Maar deze regenbui is na 5 minuten al weer voorbij.

Dan lopen we richting Pier 60, omdat we ook nog naar het strand willen. Dan komen we allemaal gekleurde dolfijnen tegen, een heel mooi gezicht. We maken wat foto's, hebben we toch het idee dat we dolfijnen gezien hebben.

Hierna lopen we naar het strand. Het is er niet druk en we zoeken een plekje dicht bij het water. We lopen het water in en het watertemperatuur is heerlijk. Wel is de stroming heel sterk en moet je uitkijken waar je loopt en zwemt. Na een half uurtje gaan we het water uit en gaan we lekker in de zon zitten. Maar na een half uurtje vragen zowel Merel als Carlijn of we naar huis gaan. Het is wel heel erg warm. We lopen naar de kleedruimtes om ons om te kleden en als zowel Merel en Carlijn bij het bankje aankomen waar ik zit geven ze allebei aan dat ze niet lekker zijn door de hitte. Gelukkig hadden we genoeg water bij ons en hebben ze allebei een flesje koud water over hun hoofd heengegooid. Dat helpt gelukkig wel en snel lopen we naar de auto waar de airco ook nog even zijn best mag doen.

Als we in de auto zitten en de airco zijn best doet gaat het achterin ook steeds beter. Zeker toen we kort na vertrek een grote DQ sign zagen. Daar kunnen we niet voorbij rijden dus even gestopt. Eigenlijk hetzelfde voor iedereen, Carlijn een Blizzard M&M, Merel een Artic Rush, Ethel een Blizzard M&M en banaan en ik een large milkshake aardbeien met extra aardbeien. We genieten er echt van omdat het zo heerlijk is. Jammer dat deze keten niet bij ons in de buurt zit.

  
Dan rijden we een klein stukje door naar onze volgende vaste stop, Roberts Christmas Wonderland
Hier lopen we altijd even naar binnen, als is het maar om alleen even te kijken. Maar vandaag zien we wel een paar kerstspullen die we leuk vinden en kopen, en dat bij 34 graden. Ook maken we altijd een foto met een kerstboom, dus ook vandaag.

Dan is het inmiddels rond 16:15 uur en rijden we echt naar huis. Via Tampa Airport, de 275 en de 4 rijden we naar huis. Als we de 4 verlaten zien we het al weer heel donker worden en begint het te regen. Als we de community oprijden is de schuif boven echt weer open getrokken en valt het echt als een waanzinnige naar beneden. De straten staan blank van kant tot kant. We blijven even in de auto zitten voordat we de villa binnen gaan.

Als het ook nu weer na een minuut of 5 droog is stappen we uit en gaan de villa binnen. We stappen allemaal onder douche om ons te ontdoen van het zand. Als iedereen klaar is rijden we weer naar de Outback aan Formosa Gardens. Ook vandaag kunnen we gelijk aan tafel. We bestellen wat te drinken en natuurlijk een `Bloom`. 

Als hoofdgerechten bestellen we de Chicken fingers, Teriaki Sirlion, Chicken Quesadilla en de  New York steak. Het is weer heerlijk en we krijgen het amper op. Ruimte voor een dessert hebben we niet. Als we afgerekend hebben rijden we door naar Downtown Disney omdat zowel Carlijn als Merel nog even in de Disney winkel willen rondsnuffelen. Na een half uurtje heb ik het wel gezien maar de dames nog niet (natuurlijk) Ik ga vast terug naar de auto maar na een half uurtje zijn de dames weer terug bij de auto. Merel en Carlijn hebben allebei een Disney knuffel gekocht. We rijden naar huis en zijn om 21.15 uur thuis.